১৯ ছেপ্টেম্বৰ, ২০২৫…

এটা দিন, যিটো দিন অসমবাসীৰ বাবে কেৱল এটা তাৰিখ হৈ নাথাকিল।
সেইদিনা স্তব্ধ হৈ পৰিছিল অসমৰ সংগীতৰ এখন বিশাল পৃথিৱী।

নাই জুবিন…
নাই তেওঁৰ সেই চিনাকি কণ্ঠ…
নাই মঞ্চত তেওঁৰ সেই দুৰন্ত উপস্থিতি।

এবছৰ হ’বলৈ গৈছে জুবিন গাৰ্গ আমাৰ মাজত নথকাৰ

কিন্তু সময় আগুৱাই গ’লেও,
অসমবাসীৰ মনত এতিয়াও ৰৈ গ’ল বহু প্ৰশ্ন…

সঁচাকৈ সেইদিনা কি হৈছিল?
কেনেকৈ শেষ হ’ল অসমৰ প্ৰিয় শিল্পীগৰাকীৰ জীৱন?
আৰু এই মৃত্যুৰ আঁৰত কোনো অপৰাধমূলক ষড়যন্ত্ৰ আছিল নেকি?

জুবিনৰ মৃত্যুক কেন্দ্ৰ কৰি অসমত হত্যাৰ গোচৰ ৰুজু হৈ তদন্ত আৰু বিচাৰ প্ৰক্ৰিয়া আগবাঢ়িছে। আনহাতে ছিংগাপুৰৰ তদন্ত আৰু State Coroner-ৰ ৰায়ত মৃত্যুক দুৰ্ঘটনাজনিত ডুবি মৃত্যু বুলি কোৱা হৈছে। এই দুই দিশৰ মাজতেই এতিয়া ন্যায়িক প্ৰক্ৰিয়াৰ ওপৰত সকলোৰে দৃষ্টি।

কিন্তু জুবিনৰ অনুৰাগীৰ এটা কথাই আজিও প্ৰতিধ্বনিত হৈ আছে—
“সঁচা কথাটো কি?”

জুবিন কেৱল এজন গায়ক নাছিল…

তেওঁ আছিল এটা আৱেগ।
এটা প্ৰজন্মৰ স্মৃতি।
অসমৰ বুকুৰ পৰা ওলাই সমগ্ৰ বিশ্বত প্ৰতিধ্বনিত হোৱা এটা কণ্ঠ।

তেওঁৰ গীতত কোনোবাই বিচাৰি পাইছিল প্ৰেম,
কোনোবাই বিচাৰি পাইছিল বিৰহ,
আন কোনোবাই বিচাৰি পাইছিল নিজৰ মাটিৰ গোন্ধ।

আজি সেই কণ্ঠ নাই…

কিন্তু তেওঁৰ গীত আছে।
তেওঁৰ স্মৃতি আছে।
আৰু আছে হাজাৰ হাজাৰ মানুহৰ চকুত জমা হোৱা সেই নেদেখা চকুপানী।

১৯ ছেপ্টেম্বৰত সম্পূৰ্ণ হ’ব এবছৰ…

এবছৰ ধৰি এটা প্ৰশ্নই যেন অসমৰ বুকুত কঁপনি তুলিছে—
জুবিনৰ মৃত্যুৰ সম্পূৰ্ণ সত্য কেতিয়া পোহৰলৈ আহিব?

আইনৰ প্ৰক্ৰিয়াই নিজৰ গতিত আগবাঢ়ক।
তদন্ত হওক নিৰপেক্ষ।
প্ৰমাণে কথা কওক।
আৰু আদালতৰ ৰায়েই হওক শেষ কথা।

কিন্তু জুবিনক হেৰুওৱা অসমৰ মানুহৰ এটাই আশা—

সত্য যাতে হেৰাই নাযায়।
ন্যায় যাতে বিলম্বিত নহয়।

কাৰণ জুবিন গাৰ্গ হয়তো আজি আমাৰ মাজত নাই…

কিন্তু তেওঁৰ কণ্ঠত জীয়াই আছে এটা অসম।
এটা প্ৰজন্ম।
আৰু কোটি হৃদয়ৰ অসীম ভালপোৱা।

জুবিন… তুমি নাই,
কিন্তু তোমাৰ গান আজিও বাজি আছে।

আৰু অসমে অপেক্ষা কৰিছে—
সত্যৰ বাবে…
ন্যায়ৰ বাবে।